Article
0 comment

Nanjing

Sun Yat Sen Mausoleum Nanjing China

De aankomst in Nanjing was een kleine cultuurshock. Henan (waar Luoyang en Kaifeng in liggen) is een van de armste provincies van China, het gebied waarin Nanjing ligt is juist een van de rijkste regio’s van China. In plaats van roggelende landarbeiders, stond ik hier in de metro tussen mensen die zo van de faculteit bouwkunde in Delft weggelopen hadden kunnen zijn. Hippe brillen, kleding volgens de allernieuwste mode.

Mijn hostel is op een goede en handige lokatie in het zuidelijk gedeelte van het centrum. Er zijn veel restaurants, winkels en het lijkt er dag en nacht druk en gezellig op straat. Er is een winkelgebied dat geheel als voetgangergebied is ingericht. De winkelpanden zijn nieuw, maar hebben een uitgesproken traditioneel Chinese stijl. Het gebied zou willicht in Disneyland niet misstaan als “Chinese Street”. Dat er veel restaurants in de omgeving zijn, komt me zeker de eerste avond goed uit. Mijn trein had immers vertraging en het is al avond als ik aankom bij het hostel. In een restaurant direct tegenover het hostel eet ik “Jiaozi” (dumplings) en kippensoep.

Omdat ik slechts twee overnachtingen in Nanjing blijf, beperk ik me bij het bezoek aan Nanjing tot twee bezienswaardigheden die in de buurt van elkaar liggen, de Zijin berg en het mausoleum van Sun Yatsen. De Zijin berg ligt tegen de oostkant van Nanjing aan en het Sun Yatsen mausoleum ligt aan de voet van de berg. Sun Yatsen wordt door zowel de communisten als de nationalistische Kuomingtang (die door Mao’s troepen werden teruggedrongen in Taiwan) beschouwd als de vader van het moderne China.

nanjing_zijin_shan

Zaterdagochtend 16 april ga ik met de ondergrondse op weg naar een metrostation in de buurt van de berg. Ik hoor van verschillende mensen verschillende adviezen hoe ik het best bij de kabelbaan onderaan de berg kan komen. Ik gok op een van de stations, waar ik mensen met minibusjes tegenkom die daar staan voor vervoer naar de kabelbaan. De rit met de kabelbaan naar de top op 448 meter duurt ca. 30 minuten. Het weer is werkelijk prachtig en het uitzicht door de relatief schone lucht ook.

Als ik weer beneden ben, wil ik graag naar het Sun Yatsen mausoleum. Maar ik heb geen kaart van de berg en omgeving en bij de bushaltes wordt ik ook niet veel wijzer. Het is geen probleem voor me dat de busroutes alleen in het Chinees worden aangegeven, maar wel dat er geen haltes zijn die – in het Chinees – Sun Yatsen mausoleum heten. Een kwartier later wordt ik weer herinnerd aan het feit dat het China geacepteerder is om een fout antwoord te geven dan geen antwoord. De bus die op advies van twee meisjes heb genomen, is precies in de tegenovergestelde richting gereden dan richting het Sun Yatsen mausoleum. Bij de halte waar ik uitstap kom ik echter twee mensen uit Shandong tegen (provincie ten zuiden van Beijing). Ze willen te voet naar het Sun Yatsen mausoleum, hebben wel een goede kaart van het gebied en vragen of ik zin heb om met hen mee te gaan. Na drie kwartier wandelen komen we bij het mausoleum aan.

nanjing_sun_yat_sen_mausoleum_2

De beschrijvingen die ik over het mausoleum had gelezen, overdrijven niet. Het mausoleum is inderdaad absurd groot. De tombe is in een groot gebouw bovenaan een trap van 392 treden. Gelukkig is de trap ook enorm breed, anders zou ik niet weten waar er plaats was voor al die duizenden medetoeristen. Bovenaan de trap sluiten we aan in de rij om door het gebouw langs te tombe te lopen. Na het bezoek wandelen we in ongeveer een half uur terug naar het dichtstbijzijnde metrostation.

’s Avonds ontdek ik een heel handig restaurant in de buurt van mijn hostel. Het bestaat uit een grote ruimte met tafels en stoelen omringd door balies waar je allerlei soorten gerechten kunt bestellen die ter plekke voor je klaargemaakt worden. Bij alle balies staan voorbeelden van de gerechten die je er kunt bestellen. Heel handig voor mij, de omschrijvingen zijn namelijk louter in het Chinees. Ik bestel ondermeer gestoomde rijst met varkensvlees, spiesjes met vlees, een soort omelet en zoete maiskoekjes. De omelet wordt bereid op een grote hete plaat. De ingredienten zijn kleine schaaldiertjes, een soort pannekoekenbeslag, wat groenten, een ei, en als laatste komt er – alsof we in een Amerikaanse Diner zijn – een kwak tomatenketchup overheen. Het smaakt allemaal heel goed, en dat voor nog geen 4 euro. Jammergenoeg kan ik het restaurant niet meenemen, want dedag erna vertrek ik al naar Shanghai.

Geef een reactie

Required fields are marked *.