Article
0 comment

Naar Nanjing

Kaifeng Station China

Mijn trein naar Nanjing is een zogenaamde D-trein. Dit zijn eerste generatie hogesnelheidstreinen die over gewoon spoor rijden met hogere snelheid (200 km/h) en voorrang hebben op alle andere treinen. Andere treinen doen er een uur of 8 over om van Kaifeng van Nanjing te rijden, de D-treinen doen er 4 uur over. Helaas heeft mijn trein 40 minuten vertraging.

Een station in China is niet zo toegankelijk als we dat in Nederland gewend zijn. Gewoonlijk is de kaartverkoop ergens aan de buitenkant van het gebouw. Met een kaartje kun je vervolgens door de beveiliging (hetzelfde als in een luchthaven) het station in, waarna je op een groot elektronissch bord kunt lezen naar welke “waiting room” je moet voor jouw trein. Enkele minuten voor het vertrek van de trein wordt de toegang tot het perron geopend. Op het perron dien je vervolgens in de rij te gaan staan bij de markering voor jouw rijtuignummer. Voor “trainspotting” in China is het station dus geen geschikte locatie.

[Read more]

Article
0 comment

Kaifeng

Kaifeng Shudian Jie China

Kaifeng is voor Chinese begrippen een kleine stad, het telt momenteel ongeveer 600.000 inwoners. Het was vanaf de 10de eeuw hoofdstad tijdens verschillende dynastieën in de middeleeuwen. Naar alle waarschijnlijkheid was Kaifeng tussen 1013 en 1127 de grootste stad ter wereld met 600 tot 700 duizend inwoners. De neergang van Kaifeng werd in grote mate veroorzaakt door de vele overstromingen van de nabijgelegen Gele Rivier. Tot het begin van de twintigste eeuw is de stad enkele honderden keren overstroomd. De meest desastreuze overstroming was in 1642, toen ongeveer 300.000 doden vielen door de overstroming en hongersnood en de pest als gevolg van de overstroming.
Heel veel van die roemruchte geschiedenis is nu niet meer aan te treffen in Kaifeng. De overtromingen hebben ervoor gezorgd dat de meeste historische schatten 8 meter onder de huidige stad begraven liggen. Het is dan ook verboden om hoge gebouwen in de stad te bouwen, de fundering ervan zou de oude stad eronder kunnen beschadigen.

[Read more]

Article
0 comment

Trein naar Kaifeng

Op dinsdag 12 april vertrok in per trein van Luoyang naar Kaifeng. Al in Luoyang werd je als buitenlander regelmatig aangegaapt en nagekeken, in de trein was het nog erger. Het hele rijtuig keek mij aan toen ik binnenliep. Overal waar ik rondkeek ontmoette ik blikken van mensen die me aan het aangapen waren. Na een half uur leek het nieuwtje er een beetje vanaf en was iedereen weer geconcertreerd op zijn eigen lees- en eetbezigheden. De rust was van korte duur, want in Zhengzhou, een grote stad halverwege Luoyang en Kaifeng, stapte een groep landarbeiders in. Heel donkere gezichten, kapotte en vieze handen en smerige kleding. De mensen die tegenover me hadden gezeten waren uitgestapt in Zhengzhou en zo kwamen de landarbeiders tegenover mij te zitten. Minutenlang werd ik aangestaard alsof ik een nieuw diersoort in de dierentuin was. Blijkbaar kwam het niet in hun op dat het voor mij wellicht niet zo prettig was om continu aangestaard te worden. Op een gegeven moment werd dit gelukkig wat minder, maar maakte ik kennis met een nieuw hoofdstuk van de roggelcultuur in China. Roggel, roggel, flats! En daar lag het dan op de rijtuigvloer tussen de voeten van een van de landarbeiders. Schijnbaar vond hij het in de weg liggen, want vervolgens smeerde hij het met zijn schoenzool uit over de vloer. Sowieso was de trein inmiddels veranderd in een rijdende vuilnisbak. In tegenstelling tot de trein Chengdu-Emei, waren hier geen prullenbakjes aanwezig. Iedereen mikte gewoon alle afval op de vloer. Het rijtuig waarin ik zat, was een zogenaamde “yingzuo”, een “hard seat” rijtuig. “Ruanzuo”, “soft seat”-rijtuigen waren niet aanwezig in deze trein, anders had ik beslist voor deze wat duurdere klasse gekozen.