Article
4 comments

Spectaculaire treinreis van Belgrado naar Bar

moraca kloof canyon montenegro

Moraca-kloof

De spoorlijn van de Servische hoofdstad Belgrado naar Podgorica en Bar in Montenegro is een van de mooiste treinroutes van Europa. Hoge bergen met besneeuwde toppen, steile afgronden, diepe dalen met snelstromende riviertjes, ontelbaar veel bruggen en tunnels en prachtige uitzichten. De spoorlijn werd pas in 1976 geheel geopend, maar kent nu al een erg bewogen geschiedenis. Dit winstgevende prestigeproject van de Socialistische Federale Republiek Joegoslavië was een van Europa’s grootste spoorwegprojecten van de tweede helft van de twintigste eeuw. Een deel van de spoorlijn werd in 1979 verwoest door een aardbeving, een ander deel werd in 1999 door de Navo gebombardeerd. Tegenwoordig rijden per etmaal twee passagierstreinen het complete traject: een nachttrein en een dagtrein. Ik nam de dagtrein van Belgrado naar Podgorica om het prachtige landschap te kunnen zien.

[Read more]

Article
6 comments

Iran: treinreis van Teheran naar Yazd

Station Teheran Iran

Als onderdeel van mijn rondreis in Iran maakte ik een treinreis van Teheran naar Yazd. De trein is veruit mijn favoriete vervoermiddel, ze zijn meestal ruim en comfortabel, je kunt makkelijk even de benen strekken of wat eten en ondertussen wegmijmeren bij het voorbijtrekkende landschap. De Pardis-trein van Teheran naar Yazd bleek erg comfortabel en best snel, de 600 km grotendeels door woestijngebied legden we in vijf en een half uur af.

[Read more]

Article
0 comment

Miljoenenlijn: historisch treinen door Zuid-Limburg

ZLSM Railbus Vetschau Simpelveld

Op de reguliere stationsborden en online-reisplanners staan ze niet, de treinen tussen Kerkrade Centrum, Simpelveld, Vetschau en Schin op Geul. De laatste NS-trein van Kerkrade Centrum via Simpelveld en Schin op Geul naar Valkenburg reed in 1988. De NS-trein van Maastricht naar Aken via Schin op Geul, Simpelveld en Vetschau kreeg vier jaar respijt. In 1992 werd het héél stil op deze mooiste treintrajecten van Nederland.

[Read more]

Article
1 comment

Vergane Glorie Express: per trein van Boekarest naar Istanbul

Giurgiu Nord Bosphorus Express

Mijn reisgenoten zijn niet de spionnen Mata Hari of Robert Baden-Powell, niet de koningen Leopold II van België of Ferdinand I van Bulgarije, niet Queen Elisabeth II van Engeland, niet actrice Marlene Dietrich, niet Lawrence of Arabia, ook niet Charles de Gaulle, Nikita Chroesjtsjov of welke andere belangrijke en beroemde personen dan ook. Mijn enige reisgenoten zijn een taxichauffeur uit een dorp in Anatolië, een Roemeense mevrouw van middelbare leeftijd, twee Turkse vrouwen van het platteland en een beambte van de Roemeense spoorwegen. We zitten in de Bosphorus Express, de trein van Boekarest naar Istanbul, het enige nog overgebleven gedeelte van die vermaarde Oriënt-Express.

[Read more]

Article
0 comment

Trein naar Kaifeng

Op dinsdag 12 april vertrok in per trein van Luoyang naar Kaifeng. Al in Luoyang werd je als buitenlander regelmatig aangegaapt en nagekeken, in de trein was het nog erger. Het hele rijtuig keek mij aan toen ik binnenliep. Overal waar ik rondkeek ontmoette ik blikken van mensen die me aan het aangapen waren. Na een half uur leek het nieuwtje er een beetje vanaf en was iedereen weer geconcertreerd op zijn eigen lees- en eetbezigheden. De rust was van korte duur, want in Zhengzhou, een grote stad halverwege Luoyang en Kaifeng, stapte een groep landarbeiders in. Heel donkere gezichten, kapotte en vieze handen en smerige kleding. De mensen die tegenover me hadden gezeten waren uitgestapt in Zhengzhou en zo kwamen de landarbeiders tegenover mij te zitten. Minutenlang werd ik aangestaard alsof ik een nieuw diersoort in de dierentuin was. Blijkbaar kwam het niet in hun op dat het voor mij wellicht niet zo prettig was om continu aangestaard te worden. Op een gegeven moment werd dit gelukkig wat minder, maar maakte ik kennis met een nieuw hoofdstuk van de roggelcultuur in China. Roggel, roggel, flats! En daar lag het dan op de rijtuigvloer tussen de voeten van een van de landarbeiders. Schijnbaar vond hij het in de weg liggen, want vervolgens smeerde hij het met zijn schoenzool uit over de vloer. Sowieso was de trein inmiddels veranderd in een rijdende vuilnisbak. In tegenstelling tot de trein Chengdu-Emei, waren hier geen prullenbakjes aanwezig. Iedereen mikte gewoon alle afval op de vloer. Het rijtuig waarin ik zat, was een zogenaamde “yingzuo”, een “hard seat” rijtuig. “Ruanzuo”, “soft seat”-rijtuigen waren niet aanwezig in deze trein, anders had ik beslist voor deze wat duurdere klasse gekozen.

Article
0 comment

Chengdu en Emei Shan

Emei shan, sichuan, china

Afgelopen vrijdag ben ik vanuit Amsterdam rechtstreeks naar Chengdu gevlogen. Als je de KLM-logo’s in het vliegtuig had afgeplakt, had je beslist gedacht in een Chinees vliegtuig te zitten. Het overgrote deel van de passagiers was Chinees, met hier en daar wat Engelsen, Fransen en Duitsers. Later kwam ik in het hostel in Chengdu nog twee mensen uit Krimpen a/d Ijssel tegen, blijkbaar was ik toch niet de enige Nederlandse passagier geweest. Direct al bij het verlaten van de luchthaven kwam me de warme, ietwat vochtige lucht tegemoet. Alle Chinezen om me heen vonden het blijkbaar niet zo warm, ze hadden vrij dikke jassen aan. Het is maar aan welk weer je gewend bent…

[Read more]